Gergely Sámsondi
Gra na skrzypcach, kobozie i cymbałach
W 1987 roku zaczął odwiedzać Transylwanię i Szeklerszczyznę oraz dostępne tam jeszcze (ze względu na izolację systemu i zamknięte granice) sale taneczne. Muzyki i tańców uczył się poprzez samokształcenie, potem u lokalnych wiejskich mistrzów (Zoltán Vak z Gyimes) i na obozach tanecznych, a w Budapeszcie w szkole muzycznej Óbuda u Csaby Ökrösa.
Od 1993 roku regularnie organizuje domy tańca, w których występuje jako główny wokalista orkiestry smyczkowej „Borvíz”. Od 2012 roku gra na skrzypcach, cymbałach i kobaltach w zespole muzyki Csángó – „Szépszerével”. Ponadto, jak inni, muzykuje okazjonalnie z różnymi przyjaciółmi i znajomymi, w różnych składach, dla harcerzy, szkół, fundacji, zespołów tanecznych, imprez wiejskich i miejskich, zaproszeń ślubnych. Muzyk taneczny, wykonawca niesceniczny.
Wbrew coraz bardziej nowoczesnemu nurtowi muzyki tanecznej (sound system, world music) poszukuje najbardziej tradycyjnej muzyki, jaką zna: starodawne tempo, linia melodyczna, długie zamówienia, a najlepiej muzyka z jednego regionu w jeden wieczór. W podobnym duchu wyobraża sobie również otoczenie sali tanecznej, w czym pomaga mu jego architektoniczne wykształcenie i praktyka: unikanie sztucznych świateł, zwłaszcza lamp i jarzeniówek, unikanie sztucznego powietrza (wentylacji i chłodzenia), tworzenie przyjaznej przestrzeni architektonicznej.
Głównymi współpracownikami muzycznymi od początku do dziś są: altowiolinista Zoltán Kovács, basista József Kasoly, basista Imre Papp, basista Imre Papp, altowiolinista Christofer, prymistka Kata Sipos, prymista Farkas Gyulai i altowiolinista András Boskó.
Domy tańca: Budaőrs tánccsoport (1993), Hazatérés temploma, Magyarok Háza, Budakalász művelődési ház, MOM kultúrház, Szilágyi Dezső téri gyülekezeti teaház, Kálvin téri Adna kávézó, Károli Gáspár Református Egyetem (2012), Gellért-hegy (2012-….).
W Polsce, najpierw w Biskupinie (2008), a od 2019 roku przy blisko 100 okazjach przybliżał mieszkańcom węgierską muzykę i tańce w kręgu.
Jako architekt preferuję rozwiązania prawdziwie przyjazne człowiekowi i środowisku, niewielkie rozmiary i naturalne materiały.
Od dzieciństwa uwielbiam wędrówki, narty, żeglarstwo i wioślarstwo, którego również uczę. Moje konie żyją swobodnie na dziesięciu hektarach.
Strony internetowe
