Előd Molnár

Molnár Elod
|

Előd Molnár

Jako dziecko tańczył w Kaba (Węgry, koło Debreczyna) u Zoli Praudy i grał na cytrze w orkiestrze cytrowej Vasvirág w Kaba. W 2004 roku, jako świeżo upieczony student, dostał swój pierwszy sześciootworowy flet „sü’ltyü”. Później uczył się w szkole muzyki ludowej w Óbudzie u Sándora Balogha i Zoltána Juhásza.

Jest również ekspertem w zakresie aspektów muzyki ludowej i tańca ludowego w tradycji mołdawskiego czango, jest jednym z najlepszych muzyków, tancerzy i nauczycieli tańca. Swojej profesjonalnej i postawy uczył się od wielu znakomitych starszych muzyków. Uczył się bez nut, jak tradycyjni wiejscy muzykanci ludowi. Jego poczucie humoru i uśmiech sprawiają, że jest również popularnym nauczycielem tańca. 

Jego idolem jest skrzypek z czango Bogdan Toader. Swojego rzemiosła uczył się także od muzyka czango Andrása László Legediego i węgierskiej flecistki Feri Ladányi.

Pali Dsupin i Pisti Bíró pomogli mu pogłębić wiedzę w Kolegium Nyíregyháza. W Debreczynie przez wiele lat był flecistą zespołów tanecznych „Sugalló”. Tymczasem Robi Kerényi został jego mistrzem.

Wraz z László Némethem, swoim ówczesnym kolegą z grupy, kilkakrotnie odwiedzał Mołdawię i Gyimes w podróżach kolekcjonerskich muzyki ludowej. Tu uczył się u mołdawskiego flecisty Bálinta Illésa we wsi Csík (Bákó, dawne miasto węgierskie, obecnie mała górska wioska w pobliżu Bacău). 

Z Laki Németh i wokalistką Évi Gózon założyli w Budapeszcie Édes Málé Trio. Przyjaciel Géza Fábri zaprosił go do tria, które stało się zespołem. 

Podstaw tańców uczył się od węgierskich nauczycieli tańca Attila Fülöp, Eszter Zoltán, Lehel Földi, Fábián Gyurka, Tamás Tündik oraz od gości z Csángó, którzy jeszcze w tamtych czasach byli częstymi gośćmi w tanecznych chaszczach. Kontaktowego tańca ludowego nauczyła się od Réki Tilles, której perspektywy przekazuje jako stały nauczyciel tańca zespołu Tázló. Tutaj jako nauczycielki tańca wspomagały ją Anna Kemenes, Juli Skopp i Zsófi Tuboly.

Od lat jest aktywnie zaangażowana w organizację Zemplén Serketánc – tygodnia tańca, muzyki i sztuk wizualnych w Gyimes i Mołdawii – gdzie można ją również spotkać jako nauczycielka gry na flecie i tańca.

Brał udział gościnnie w występach zespołów: Fanfara Complexa, Szigony, Korinda, Rézeleje, Tázló, Szigony, Borsa.

Obecnie występuje również na placu Marczibányi (od 1988 roku miejsce startu węgierskiego domu tańca Csángó) jako lider „Előnk és barátai” (Nasi Ojcowie i Przyjaciele), grupy o zróżnicowanym składzie.

Wielokrotnie odwiedzał Polskę, występując m.in. w Krakowie i na Festynie Archeologicznym w Biskupinie. Jego działalność obejmuje występy muzyczne, prowadzenie lekcji tańca i gry na flecie oraz zabawy.

Na Węgrzech:

  • Regularne występy z orkiestrą Tázló podczas Táncháztalálkozó.
  • Udział w uroczystym otwarciu Domu Muzyki Węgierskiej w Kleszach.
  • Liczne festyny wiejskie, dożynki i majówki.

Za granicą:

Austria, Anglia: kolejne występy muzyczne.

Estonia: reprezentacja kultury węgierskiej w szkołach z Orkiestrą Borsa.

Litwa: koncerty i zabawy taneczne z orkiestrą Mokányos.

Polska: wielokrotne występy w Biskupinie jako delegat Muzeum Déri w Debreczynie, a także w Warszawie, Krakowie i na innych miejskich festiwalach. Bliska współpraca z grupą Jantar.

Chiny: grał na Wielkim Murze.

Video

Románca and korogjászka – Molnár Előd – flute, Németh László – koboz

Borsa Ensemble Korinda – Kettős variációk

“Járd ki lábam” – dance “szerba” with EnsembleTázló – Keserves és vert kezes

“Táncház a város felett” – Moldavian csángó dance house with Tázló

Muzyka

Úton – Album by Édes Málé Trió | Spotify 

Podobne wpisy

  • Kapela Czeremosz im. Romana Kumłyka

    Kapela gra pełne temperamentu kołomyjki, polki czy przyśpiewki, które można usłyszeć jeszcze gdzieniegdzie na Huculszczyźnie, czyli w ukraińskich Karpatach obejmujących m.in. pasmo Czarnohory. Pod tę muzykę Huculi do dziś się bawią, tańczą i biesiadują. Wykonawcy tradycyjnej muzyki huculskiej to głównie najlepsi uczniowie śp. Mistrza Romana Kumłyka. Roman Kumłyk (1948-2014) – huculski muzykant, poeta, twórca i…

  • · ·

    Paweł Iwan

    Kolędnik, śpiewak, tancerz i cymbalista. Urodzony w 1984 w Ustrzykach Dolnych, wychował się w Jarosławiu. Od 2004 roku pracuje (a od 2012 roku przewodzi) w Stowarzyszeniu “Muzyka Dawna w Jarosławiu”, organizując m.in. Festiwal “Pieśń Naszych Korzeni”, gdzie poznawał i uczył się muzyki dawnej w najlepszych wykonaniach (m.in. Jordi Savall, Marcel Peres, Benjamin Bagby, Micrologus, Graindelavoix)….

  • Orkiestra Galicja – Kapela Niwińskich

    Orkiestra Galicja to projekt Kapeli Niwińskich, poświęcony muzyce pogranicza polsko-ukraińskiego, należącego do dawnej Galicji – wielokulturowej krainy położonej na południowych krańcach współczesnej Polski, w cieniu Karpat. Teren ten był domem wielu tradycji trwających w sąsiedztwie przez stulecia, co szczególnie słychać w muzyce. Kapela sięga po tradycyjny repertuar tańców i pieśni polskiego Pogórza i ukraińskiego Podkarpacia,…

  • Vince Mészáros

    muzyk ludowy, nauczyciel gry na basie i altówce Zespół Magyarhang (co oznacza: głos węgierski), założony na początku lat 2000, jest grupą, która zgodnie z wybraną nazwą kultywuje autentyczną tradycję muzyki ludowej Kotliny Karpackiej. Członkami orkiestry, która wywodzi się z Kővágóörs, są trzej bracia. Vince i Erzsébet są muzykami ludowymi i nauczycielami muzyki, a Mátyás jest…

  • Gyula Ádám – fotograf

    Gyula Ádám, urodzony w 1961 roku w Csíkkarcfalva (Rumunia), jest uznanym fotografem z pasją do dokumentowania i zachowania kultury Csángó. Pracował w Bălan (Transylwania) do 1990 roku, gdzie miał okazję poznać społeczność Czangoszów, których archaiczny dialekt i tradycje go zafascynowały. Zainspirowany dziełem Béla Bartóka oraz słowami Pétera Pála Domokosa, Ádám zaangażował się w fotografowanie, by…

  • Ágota Hegedűs

    Ágota Hegedűs – Artystka emalii, kaletnik ludowy, arteterapeuta, instruktor rękodzieła Jestem Ágota, artystką emalii, ludową kaletniczką, I arteterapeutką. Miłość do rękodzieła, szacunek do rzemiosła i tradycji ludowych oraz ciekawość noszę w sobie od dzieciństwa. Emalią artystyczną zajmuję się od 2005 roku, a za swoją mistrzynię uważam Zytę Vincze. Pierwsze co mnie urzekło to różnorodność kolorów i…