Johann Wolfgang Niklaus

Johann Wolfgang Niklaus
|

Johann Wolfgang Niklaus

Johann Wolfgang Niklaus jest aktorem, śpiewakiem, muzykiem, reżyserem i antropologiem. Urodzony w Monachium 1957 r., wychowywał się w górach południowego Tyrolu, studiował na uniwersytecie Wiedeńskim teatrologie, aktorstwo, reżyserie, etnologie, antropologie i romanistykę. Od ponad trzydziestu lat mieszka i pracuje w Polsce. Odbywał staże aktorskie i muzyczne między innymi z aktorami Jerzego Grotowskiego, z Marcelem Peresem i Lykourgosem Angelopoulosem. Pracował w Teatrze Gardzienice. Jest współtwórcą Teatru Węgajty oraz współtwórcą i do dziś wieloletnim kierownikiem artystycznym Scholi Węgajty i reżyserem jej spektakli muzycznych.

Spektakle, koncerty i dramaty liturgiczne Scholi Węgajty prezentowane były na zaproszenie różnych organizatorów i festiwali niemal we wszystkich większych miastach w Polsce, a także w Estonii, Danii, Grecji, na Ukrainie i Litwie, w Czechach, Słowenii, Chorwacji, Niemczech, Włoszech, Francji, Rosji, Szwajcarii, Hiszpanii, Serbii, Macedonii, Rumunii i na Węgrzech. Wspólnie z zespołem wypracował unikalny i rozpoznawalny idiom wykonawczy i stylistyczny, oparty na archaicznych i tradycyjnych technikach warsztatu muzyczno-teatralnego.

Uczestnik lub organizator wielu wypraw artystycznych i kulturoznawczych do enklaw kulturowych w Polsce, Andaluzji, na Korsyce, Sardynii, na Bałkanach, na Cyprze, w Grecji, Dalmacji, Szwajcarii, Austrii, Francji, na Huculszczyźnie, do Połtawy, Rosji, Maroko, Mołdawii, Karpat i Transylwanii rumuńskiej. Autor tekstów publikowanych w czasopismach antropologicznych i kulturalnych. Jest również autorem, dyrektorem artystycznym i managerem ważnych projektów kulturowych.

Johann Wolfgang Niklaus
Autor zdjęcia: Adam Zakrzewski

Podobne wpisy

  • ·

    Kapela Maksyma Nakonecznego

    Kapela Maksyma Nakonecznego to trio wykonujące niestylizowaną muzykę taneczną Rusi Czerwonej — historycznego regionu obejmującego m.in. Bojkowszczyznę, Opole Lwowskie, Nadsanie, Pokucie, Chełmszczyznę czy wschodnią Łemkowszczyznę. Repertuar zespołu obejmuje dawne wiejskie melodie taneczne: kozaki, kołomyjki i hajduki, a także nowsze polki, oberki czy czardasze. Muzykanci kładą szczególny nacisk na zachowanie idiomu wykonawczego charakterystycznego dla poszczególnych regionów…

  • ·

    Kata Reiner

    Kata Reiner – filcownik, prowadząca warsztaty rękodzielnicze, nauczycielka tańca „Drzewo bez korzeni wysycha jak mankurt bez przeszłości” stara kazachska prawda Muszę należeć do tych szczęśliwców, którzy od dzieciństwa mieli okazję doświadczać życia blisko natury. Kiedy się urodziłam, moi rodzice mieszkali na farmie. Do miasta przeprowadziliśmy się dopiero, gdy byłem w przedszkolu, ale długo nie przestaliśmy…

  • · ·

    Samo Południe

    Samo Południe to ziemia krośnieńska i sanocka – Pogórze, Beskid Niski i Bieszczady. Niegdyś był to region niezwykle wielokulturowy, co jest charakterystyką łuku Karpat. Współistniały tu społeczności polskie, rusińskie, łemkowskie, żydowskie, romskie czy głuchoniemiecka. Z tej różnorodności wyrastała bogata i barwna tradycja muzyczna, którą dziś staramy się przywrócić do życia. Nasza kapela zakorzeniona jest w…

  • ·

    Taras Andrusewicz

    Taras Andrusewicz – urodzony we Lwowie, dyrygent chóru i pianista, miłośnik Karpat. Ukończył Akademię Muzyczną we Lwowie, Studium w Drohobyczu i Prawosławne Seminarium Duchowne w Kijowie. Interesuje się psychologią rozwoju i lubi pracę z dziećmi i młodzieżą. Przez 10 lat prowadził muzykoterapię w Stowarzyszeniu „Arka” w Borysławiu na Ukrainie. Prywatnie zajmuje się renowacją i strojeniem…

  • · ·

    Előd Molnár

    Jako dziecko tańczył w Kaba (Węgry, koło Debreczyna) u Zoli Praudy i grał na cytrze w orkiestrze cytrowej Vasvirág w Kaba. W 2004 roku, jako świeżo upieczony student, dostał swój pierwszy sześciootworowy flet „sü’ltyü”. Później uczył się w szkole muzyki ludowej w Óbudzie u Sándora Balogha i Zoltána Juhásza. Jest również ekspertem w zakresie aspektów…

  • ·

    Tibor József Máthé – Czangosz z Gimeszu gościem Festiwalu

    Urodziłem się i dorastałem w Braszowie (obecnie Rumunia), ale moi dziadkowie i znaczna część rodziny to czangowie z Gimeszu. Po raz pierwszy zetknąłem się z tańcem ludowym i muzyką ludową w przedszkolu, a potem w szkole, gdzie uczyłem się tańców i muzyki transylwańskiej. Jako nastolatek zacząłem interesować się dziedzictwem kulturowym mojej rodziny, które znałem już…